La SirgaΈγκλημα στη Λίμνη
La Sirga

του Γουίλαμ Βέγκα
με τους Φλοράλμπα Αχικανόι, Τζόγκις Σεντίν Αρίας, Χούλιο Σεζάρ Ρόμπλε

Υπόθεση:
Η Αλίσια είναι αβοήθητη. Οι μνήμες από τον πόλεμο τρυπάνε το μυαλό της, όπως ακριβώς κάνει και η απειλητική, σχεδόν φοβιστική, βροχή. Ξεριζωμένη από τις ένοπλες συγκρούσεις στο μέρος που μεγάλωσε, προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της στην περιοχή La Sirga, σε ένα παρακμιακό hostel στις ακτές μιας μεγάλης λίμνης, στην ορεινή ζώνη των Άνδεων. Το σπίτι αυτό ανήκει στον Όσκαρ, έναν από χρόνια μοναχικό άνθρωπο και ουσιαστικά ερημίτη, που όμως είναι ο μοναδικής συγγενής που της έχει απομείνει. Εκεί, στα βαλτώδη και σκοτεινά παράλια της περιοχής, η Αλίσια θα προσπαθήσει να εγκατασταθεί και να ζήσει μέχρις ότου οι φοβίες της και η απειλή του πολέμου έρθουν ξανά στην επιφάνεια.

 

[Έξοδος:  13/12/2012]

 

 

 

 

 

 

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ

 

 

Η AMA FILMS ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΒΕΓΚΑ

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ

 

 

 


La SirgaΈγκλημα στη Λίμνη
La Sirga

του Γουίλαμ Βέγκα
με τους Φλοράλμπα Αχικανόι, Τζόγκις Σεντίν Αρίας, Χούλιο Σεζάρ Ρόμπλε

Υπόθεση:
Η Αλίσια είναι αβοήθητη. Οι μνήμες από τον πόλεμο τρυπάνε το μυαλό της, όπως ακριβώς κάνει και η απειλητική, σχεδόν φοβιστική, βροχή. Ξεριζωμένη από τις ένοπλες συγκρούσεις στο μέρος που μεγάλωσε, προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή της στην περιοχή La Sirga, σε ένα παρακμιακό hostel στις ακτές μιας μεγάλης λίμνης, στην ορεινή ζώνη των Άνδεων. Το σπίτι αυτό ανήκει στον Όσκαρ, έναν από χρόνια μοναχικό άνθρωπο και ουσιαστικά ερημίτη, που όμως είναι ο μοναδικής συγγενής που της έχει απομείνει. Εκεί, στα βαλτώδη και σκοτεινά παράλια της περιοχής, η Αλίσια θα προσπαθήσει να εγκατασταθεί και να ζήσει μέχρις ότου οι φοβίες της και η απειλή του πολέμου έρθουν ξανά στην επιφάνεια.

 

[Έξοδος:  13/12/2012]

 

 

 

 

 

 

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ

 

 

Η AMA FILMS ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΒΕΓΚΑ

ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ

 

 

 

Στοιχεία Ταινίας

 

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

 

Σκηνοθεσία: Γουίλιαμ Βέγκα

Σενάριο: Γουίλιαμ Βέγκα

Φωτογραφία: Σοφία Ογκιόνι Χάτι

Ήχος: Σέζαρ Σαλαζάρ, Μιγκέλ Χερνάντεζ

Μοντάζ: Μιγκέλ Σβενφίνγκερ

Παραγωγοί: Όσκαρ Ρουίζ Νάβια, Ντιάνα Μπουσταμάντε

Πρωταγωνιστούν: Joghis Arias (Αλίσια), Julio César Roble (Όσκαρ), David Guacas (Γκάμπριελ), Floralba Achicanoy (Φλόρα), Heraldo Romero (Φρέντι)

Χώρα Παραγωγής: Κολομβία, Γαλλία, Μεξικό

Διάρκεια: 89΄

 

 

Βιογραφικό Σημείωμα

 

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΒΕΓΚΑ

Βιογραφία

 

O Γουίλιαμ Βέγκα, εκ των ιδρυτών της εταιρείας παραγωγής Contravia Films, σπούδασε κοινωνικές επικοινωνίες στο Πανεπιστήμιο του Βέιλ στην Κολομβία (αποφοίτησε το 2004) και έκανε μεταπτυχιακό στο τηλεοπτικό και κινηματογραφικό σενάριο στο Κολέγιο Τεχνών και Θεάματος ΤΑΙ στη Μαδρίτη (αποφοίτησε το 2008). Έκτοτε έχει εργαστεί ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη σε τηλεοπτικά, κινηματογραφικά και βίντεο πρότζεκτ.

 

Η πρώτη μικρού μήκους ταινία του, “Amnesia”, επιλέχθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ της Αβάνα και κέρδισε τα βραβεία σεναρίου και φωτογραφίας στα κολομβιανά Cesares Awards. Τη δεύτερη μικρού μήκους ταινία του, “Sunrise”, σκηνοθέτησε μαζί με τον Όσκαρ Ρουίζ Νάβια, και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο κολομβιανό Φεστιβάλ Equinoxio, ενώ επιλέχθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ της Τουλούζης.

 

Από το 2004 συνεργαζόταν με το πολιτιστικό κανάλι Telepacifico ως σκηνοθέτης της σειράς EducaTV. Αυτή η σειρά του έδωσε το πρώτο βραβείο του είδους (για εκπαιδευτικά θέματα) στο ισπανικό Φεστιβάλ Telefestival of Young Video ATEI. Η τρίτη μικρού μήκους ταινίας του, Tricolor Futbol Club, παίχτηκε σε περισσότερες από 250 αίθουσες στην Κολομβία καθώς και στην τηλεόραση.

 

Στη συνέχεια δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη του Όσκαρ Ρουίζ Νάβια για την ταινία “Crab Trap”, η οποία κέρδισε το Βραβείο FIPRESCI (Διεθνής Ομοσπονδία Κριτικών Κινηματογράφου), στη Μπερλινάλε.

 

H τρίτη μικρού μήκους ταινίας του, “Simiente”, που ουσιαστικά αποτελεί τον προάγγελο του “La Sirga” όσον αφορά την ιστορία του, παίχτηκε στα επίσημα προγράμματα των Φεστιβάλ του Σάο Πάολο και της Αβάνα, ενώ κέρδισε το βραβείο φωτογραφίας στο κολομβιανό Φεστιβάλ Invitro.

 

 

Φιλμογραφία

 

 

2001 - Amnesia (short)

2003 - Sunrise (short)

2011 - Tricolor Futbol Club (short)

2011 - Simiente (short)

2012 – La Sirga

 

Φεστιβάλ, Διακρίσεις

 

 

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ | ΒΡΑΒΕΙΑ | ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

 

 

Η ταινία “Έγκλημα στη Λίμνη” του Γουίλιαμ Βέγκα πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών του Φεστιβάλ Καννών 2012 αποσπώντας θετικές κριτικές τόσο από το κοινό όσο και από δημοσιογράφους. Τα περιοδικά Variety, ScreenDaily, The Hollywood Reporter, το κινηματογραφικό σάιτ Cineuropa.org κ.ά. ασχολήθηκαν εκτενώς με το σκηνοθετικό ντεμπούτο σε μεγάλου μήκους ταινία του γνωστού Κολομβιανού σκηνοθέτη

 

Εν συνεχεία, η ταινία προβλήθηκε στα, επίσης, πολύ σημαντικά φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν (Ισπανία), Τορόντο (Καναδάς) και Λονδίνου (Αγγλία).

 

Στη Λατινική Αμερική έχει προβληθεί, μεταξύ άλλων, στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Λίμα (Περού) αποσπώντας το μεγάλο βραβείο της διοργάνωσης καθώς και διάκριση για τη φωτογραφία, ενώ στο Φεστιβάλ της Μαρ Ντε Πλάτα (Αργεντινή) τιμήθηκε ως η καλύτερη ταινία από την Διεθνή Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).

 

Όσον αφορά άλλες φεστιβαλικές συμμετοχές της: έχει παιχτεί στα γαλλικά φεστιβάλ La Rochelle, Biaritz & Gindou, ενώ έχει παιχτεί και στο φεστιβάλ του Σαιντ Λιούις στις Η.Π.Α.

 

 

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

 

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

 

Έγραψα και σκηνοθέτησα αυτή την ιστορία εξαιτίας της ανάγκης μου να επιστρέψω στις ρίζες μου και ουσιαστικά εκεί όπου ανήκω. Η πρώτη “αποστολή” μου ως σκηνοθέτης, όντας δημιουργικός και ανήσυχος, ήταν να μπορέσω να καταλάβω ποιες ιστορίες μου ταιριάζουν, με γοητεύουν και έχουν την ικανότητα να με “αναγκάσουν” να τις ακολουθήσω. Γι’ αυτό, με μεγάλη μου χαρά, θυμήθηκα τους μύθους και τους θρύλους που λέγονται στα χωριά της πατρίδας μου, τους θεούς, τους ημίθεους, τους ήρωες και τους μάρτυρες που εμφανίζονται στις περιοχές γύρω από τις μεγάλες λίμνες των Άνδεων. Αυτά τα μέρη έχουν καταφέρει να διατηρήσουν τις προφορικές παραδόσεις και τις ιστορίες αυτές, ενώ δεν ξεχνούν αυτούς που τις έχουν ανακαλύψει. Αυτή η γοητεία που υπάρχει στις περιοχές γύρω από τις λίμνες στη Λατινική Αμερική ήταν η αφετηρία ώστε να ξεκινήσω και εγώ τη δική μου ιστορία.

 

Γράφοντας το “La Sirga” αυτόματα σκέφτηκα ότι καλό θα είναι επίσης να αναδείξω μια περιοχή που είναι άγνωστη τόσο στην Κολομβία όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η απόφαση μου προκάλεσε πρωτοφανή κατάπληξη στους ντόπιους κατοίκους της περιοχής μια και είδαν τον τόπο τους να πηγαίνει παραπέρα από τους ίδιους. Αγρότες με ινδιάνικη καταγωγή παραμένουν σήμερα ιδεολογικά ανθεκτικοί αναφορικά με τις θέσεις και τις παραδόσεις τους, για μια καθαρή και διάφανη σχέση με τη γη και τα αδέλφια τους, που διατηρείται διαχρονικά. Οικογένειες και γείτονες φτιάχνουν με αξιοθαύμαστο τρόπο τις ζωές τους στη μέση μια χώρας που μαστίζεται από τις ένοπλες συγκρούσεις, την ανισότητα, τη βία, την πείνα και τον πόλεμο. Πρόκειται για μια κοινότητα που έχει την πρόθεση να μετασχηματίσει τη σκέψη και τις σχέσεις της ώστε να υπάρξει ειρήνη στην περιοχή, σε αντίθεση με άλλα αδέλφια τους που ως ανιστόρητοι και απληροφόρητοι γεμίζουν τη γη με αίμα και πόνο.

 

Άνθρωποι κουρασμένοι από το πεπρωμένο τους γεμάτο απελπισία, βλέπουν μπροστά τους καθημερινά την περιβαλλοντική καταστροφή από τον έκρηξη του άνθρακα και την ασύδοτη αλιεία. Άνδρες και γυναίκες που κατανοούν ότι η γη δεν είναι κληρονομιά τους αλλά κυρίως ένα δάνειο από τα παιδιά τους, αναλαμβάνουν την ευθύνη καθημερινά, σε κάθε τους ενέργεια, ώστε να την αγαπήσουν και να διδάξουν στα παιδιά τους το ίδιο, μια πράξη που μόνο καλό κάνει σε εκείνους, τα παιδιά τους, τα φυτά, τα ζώα και τη λίμνη κοντά στην οποία ζουν.

 

Είναι όλη αυτή η ατμόσφαιρα που με ενέπνευσε ώστε να γράψω την ιστορία της Αλίσια, ενός ξένου κοριτσιού που γίνεται το επίκεντρο για τους άνδρες και τις γυναίκες της περιοχής, και που αναλαμβάνει την ευθύνη να ξεπεράσει και να παλέψει με αυτή την καταστροφή.

 

Μια ιστορία που παίρνει αποστάσεις από τον πόλεμο και τα θύματα του, προσπαθώντας να δείξει τη ζωή ενός ανθρώπου παρά τις ατέλειες και τις αδυναμίες του. Μια ιστορία που “επιδιορθώνει” τα κενά της ίδιας της ζωής, αφήνοντας το σημάδι της σε ένα ημιτελές hostel –και η ζωή της Αλίσια παρά τη δουλειά, το χρόνο και τον κόπο παραμένει ημιτελής. Έτσι όμως είμαστε όλοι μας, ελλιπείς όπως η Αλίσια, η οποία φαίνεται καταδικασμένη να μην βρει ποτέ τον εαυτό της. Παρόλο που συνέχεια περιμένει να επιλυθεί το ζήτημα της, συνέχεια προκύπτει και κάτι άλλο και κάτι ακόμη. Αυτή είναι μια ιστορία που γράφτηκε για την ανικανότητα μας να αλλάξουμε τον χαρακτήρα μας, τις πράξεις μας και τη μοίρα μας. Γράφτηκε από την ανικανότητα μας να μπορούμε να κρίνουμε ένα τέτοιο μπερδεμένο άτομο, δεδομένου ότι η Αλίσια θα μπορούσε να είναι η μητέρα μου και η αδερφή μου. Ίσως και η αδερφή μου και η γυναίκα μου. Καταφέρνει όμως να επιζεί πάντα από τα λάθη της και την κακία των αντρών. Όμορφη και περίεργη. Γενναιόδωρη και καταστρεπτική.

 

Προσπάθησα να γράψω με τις εικόνες και τους ήχους του μέρους που κινηματογράφησα ώστε να υπάρχει μια συνέπεια. Τα σταθερά και περιγραφικά πλάνα συμβάλλουν ώστε να δημιουργηθεί η αίσθηση της ησυχίας αλλά και να ενισχύσουν την έννοια μιας κλειστοφοβικής μοναξιάς. Το “La Sirga” μπορεί να ιδωθεί μέσα από τα πλάνα και τις εικόνες της πρωταγωνίστριας πάντα σε συνάρτηση με το περιβάλλον γύρω της, μια και οι ορεινές περιοχές και κυρίως η λίμνη έχουν άμεση σχέση με την ιστορία μας. Αυτή η σχέση καθορίζεται ακόμη και από τον χρόνο, ο οποίος μέσα από τα πλάνα αποτυπώνει μια ένωση ανάμεσα στη μυθιστοριογραφία και την πραγματικότητα, που καταλήγει σε μια ειλικρινή ταινία με αληθινά ποιητικές στιγμές.

 

Το “La Sirga” δεν είναι μια νεορεαλιστική ταινία αλλά ένας συμβολισμός και μια μεταφορά που το κάνουν να απέχει από την πραγματικότητα. Από την άλλη μεριά όμως υπάρχουν στιγμές όπου η κάμερα περιμένει και παρατηρεί τους χαρακτήρες και αυτά που τους καθορίζουν. Σε άλλες στιγμές η κάμερα ενσωματώνει ρεαλιστικότερα αυτό το ταξίδι μεταξύ των σκηνών, που συνήθως είναι ονειρικό.

 

Με δραματουργικούς όρους, οι εικόνες μου προσπαθούν να εξηγήσουν το ανεξήγητο και το τι αυτό περιλαμβάνει. Ενδιαφέρομαι να παρουσιάζω ιδιαίτερους χαρακτήρες, που ο καθένας του κάτι κρύβει. Θέλω να εξηγήσω την ανθρώπινη ύπαρξη ως ηθοποιός και όχι απλά ως παρατηρητής των πράξεων της και τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον. Κατά συνέπεια, ο έλεγχος που θέλω να έχω σε κάθε σκηνή μου δίνει και τη δυνατότητα να την κόψω. Αφήνοντας την ταινία στην άκρη, μου δίνεται επίσης η δυνατότητα να εξηγήσω την ιστορία μου πιο δυναμικά. Και δεν πρόκειται για το πώς θα λέω στους ηθοποιούς μου να χαμογελάνε ή να είναι λυπημένοι, αλλά είναι κάτι πιο σημαντικό και μη πραγματικό. Στη διάρκεια των γυρισμάτων, ήθελα οι ηθοποιοί μου να ξεχνούν ότι τους καταγράφει η κάμερα. Τότε είναι που οι εκφράσεις τους βγαίνουν καλύτερα, η αλήθεια είναι πιο αυθεντική, δεν ελέγχεται και βρίσκεται πιο κοντά στην πραγματικότητα.

 

Προκειμένου να ολοκληρωθεί η αφηγηματικότητα του “La Sirga” έπρεπε να ενσωματωθούν και να αφομοιωθούν όλοι οι ήχοι που καταγράφηκαν. Το “La Sirga” είναι μια μυθιστοριογραφία όπου το βίαιο περιεχόμενο του εμφανίζεται εκτός πλαισίου και όχι με τρόπο άμεσο. Ο πόλεμος φτάνει σε εμάς μέσω των ήχων, σαν ένας βρυχηθμός και μια ηχώ που έρχονται από την άλλη μεριά των ορεινών περιοχών στα αυτιά των χαρακτήρων της ιστορίας απειλώντας τους. Πρόκειται για μια ταινία ήχων, όπου οι διάλογοι, το περιβάλλον, ο θόρυβος και η ησυχία έχουν μια ανεξαρτησία σε σχέση με την εικόνα. Δεν υπάρχει πιθανότητα καμία να καταλάβεις έναν τόπο και τους κατοίκους του χωρίς να είναι παρών ο ήχος τους. Γι’ αυτό το λόγο η μουσική είναι πάντα υποστηρικτική.

 

Εν ολίγοις, αυτή είναι η θέση της ταινίας και της παραγωγής: προσπάθησαν να φτιάξουν ένα τραγικό ποίημα για την ανθρωπότητα γύρω από την Αλίσια, η οποία ταξιδεύει από την ομορφιά του μέρους που ζει στην ανθρώπινη φρίκη του πολέμου.

 

 

Συνεντεύξεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Γουίλιαμ Βέγκα
SAM WIGLEY | BFI OFFICIAL WEBSITE | 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012


 

Ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Βέγκα μιλάει για τα κινηματογραφικά φεστιβάλ, τους αγαπημένους του σκηνοθέτες, και το τολμηρό και έντονο κινηματογραφικό ντεμπούτο του, “La Sirga”.

 

Ο γεννημένος στην Καλιφόρνια και πτυχιούχος κοινωνικών επικοινωνιών στο Πανεπιστήμιο του Βέιλ στην Κολομβία, αλλά και με μεταπτυχιακό στο κινηματογραφικό και τηλεοπτικό σενάριο στο Κολέγιο Τεχνών και Θεάματος ΤΑΙ στη Μαδρίτη, ο Γουίλιαμ Βέγκα εργάζεται τόσο ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο όσο και ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη σε κινηματογραφικά, τηλεοπτικά και βίντεο πρότζεκτ. Το 2010 υπήρξε βοηθός του Όσκαρ Ρουίζ Νάβια για την, βραβευμένη στη Μπερλινάλε, ταινία “Crab Trap”. Το “La Sirga”, μια παραγωγή της Contravia Films, είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που κάνει.

 

Από πού προήλθε η ιδέα για το “La Sirga”;

 

Ταξίδεψα σε αρκετά απομονωμένα μέρη της Κολομβίας για τις ανάγκες μιας τηλεοπτικής σειράς, όπου διαπίστωσα από κοντά τα ποικίλα κοινωνικά προβλήματα που υπάρχουν εξαιτίας των ένοπλων συγκρούσεων που μαστίζουν την περιοχή για χρόνια. Σε ένα από αυτά τα μέρη ανακάλυψα ολόκληρες κοινότητες που προσπαθούσαν να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους και να ζήσουν γύρω από μια όμορφη λίμνη. Αυτή είναι η La Cocha, μια ιερή περιοχή γεμάτη σύμβολα, στην οποία μου περιέγραψαν μια ιστορία μεταξύ αλήθειας και φαντασίας. Ουσιαστικά αυτή η ιστορία διαμόρφωσε το “La Sirga”.

 

Τι δυσκολίες αντιμετώπισες στα γυρίσματα;

 

Η κυριότερη δυσκολία ήταν η εξεύρεση χρημάτων. Η παραγωγή μιας ανεξάρτητης ταινίας χωρίς εμπορικό προσανατολισμό δεν είναι και ότι πιο εύκολο για να πραγματοποιηθεί. Ειδικώς αν στις αποφάσεις σου περιλαμβάνονται ένα καστ χωρίς διάσημους ηθοποιούς και ένα απομονωμένο μέρος γυρισμάτων που αυτομάτως αυξάνει το κόστος. Σε αυτά πρόσθεσε ότι το γύρισμα έγινε με φιλμ 35mm, που αυτομάτως περιορίζει τα όποια λάθη και μας δίνει το πολύ τρεις λήψεις σε κάθε σκηνή. Και η κινηματογράφηση σε εξωτερικούς χώρους, όπου ήμασταν δέσμιοι ενός αλλοπρόσαλλου καιρού. Όπως βλέπεις πολλά ήταν τα μειονεκτήματα σε αυτή την ταινία όμως σε μας μέσα απ’ όλα αυτά γεννήθηκε μεγάλη δύναμη.

 

Γιατί ο κόσμος θα πρέπει να δει την ταινία σου;

 

Το “La Sirga” δεν σου λέει απλώς μια ιστορία, αλλά σε προτρέπει να ζήσεις. Η χρήση της κινηματογραφικής γλώσσας κάνει την προβολή μια ζωντανή εμπειρία.

 

Τι σε ενδιαφέρει περισσότερο στα κινηματογραφικά φεστιβάλ;

 

Με ενδιαφέρει περισσότερο η επαφή και η επικοινωνία με άλλους σκηνοθέτες και ταινίες που δεν μπορώ να βρω πουθενά αλλού. Για παράδειγμα, το να βλέπω λατινοαμερικανικό κινηματογράφο σε φεστιβάλ της Γαλλίας, της Ισπανίας ή των Η.Π.Α. Όπως επίσης το να βλέπω ασιατικό, αφρικανικό και ανατολικοευρωπαϊκό σινεμά. Τα κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι μια όαση όπου μπορείς να βλέπεις κινηματογράφο μακριά από τα εμπορικά τερτίπια.

 

Και τι σε εκνευρίζει;

 

Όταν δεν μου επιτρέπουν οι υποχρεώσεις μου να αφιερώσω το χρόνο που θέλω στην παρακολούθηση ταινιών.

 

Γιατί τα κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι σημαντικά;

 

Στα κινηματογραφικά φεστιβάλ οι δημιουργοί καλούνται για να επικοινωνήσουν, να σκεφτούν, να απεικονίσουν αλλά και να επαναπροσδιορίσουν την τέχνη τους. Ο κινηματογράφος διαθέτει μια γλώσσα και όπως συμβαίνει με όλες τις γλώσσες, εξελίσσεται. Τα φεστιβάλ είναι χρήσιμα ώστε να υπάρξει αυτή η εξέλιξη και ανάπτυξη.

 

Ποια είναι η τελευταία ταινία που είδες;

 

Τη μεξικανική “After Lucia”, που κέρδισε το μεγάλο βραβείο του τμήματος Ένα Κάποιο Βλέμμα στο Φεστιβάλ Κάννων. Αν και η ταινία σε έκανε να αισθάνεσαι άβολα, εντούτοις σε κρατούσε παγιδευμένο στη θέση σου.

 

Ποιοι σκηνοθέτες σε εμπνέουν;

 

Αυτή τη στιγμή, μου αρέσει η δουλειά του Σεμίχ Καπλάνογλου και του Κάρλος Ρεϊγάδας. Όπως και οι ταινίες των αδελφών Νταρντέν. Η δουλειά του Λουίς Μπουνιουέλ με ενέπνεε για χρόνια.

 

Δουλεύεις κάποιο επόμενο πρότζεκτ;

 

Λοιπόν, το επόμενο πρότζεκτ είναι για την ακρίβεια δυο ταινίες. Κάνω ένα πείραμα γράφοντας δυο σενάρια την ίδια στιγμή. Θα δούμε ποιο θα γυρίσω πρώτα.

 

 

 

 

 

Κριτικές

 

 

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 

 

Μια συναρπαστική ταινία.

Rob Nelson, Variety

 

Το αγωνιώδες δράμα της 19χρονης Αλίσια συγκλονίζει.

Stephen Dalton, The Hollywood Reporter

 

Μια ονειρική ελεγεία για τον άνθρωπο και τη φύση.

Lee Marshall, Screendaily

 

Συνταρακτικός ο αγώνας της ανίσχυρης Αλίσια απέναντι στη βία.

Indiewire

 

Μια ταινία-σύγκρουση για τη μικρή Αλίσια.

Time Out London

 

Μια ταινία κομψή, συναρπαστική, μυστηριώδης.

Fabien Lemercier, Cineuropa

 

 

 

Φωτογραφίες

 

 

 

Trailer

 

 

 

 

 


Κινηματογράφος ΑΣΤΥ