Φάλσταφ (Οι καμπάνες του μεσονυχτίου) Falstaff / Chimes at MidnightΥπόθεση:
Ο Ερρίκος ο Δ', σφετεριστής του θρόνου της Αγγλίας, προσπαθεί να καταστείλει τις εξεγέρσεις των ευγενών που στρέφονται κατά της εξουσίας του. Ο γιος του, Χαλ, προτιμά την παρέα του Φάλσταφ, ενός εύθυμου γερό-γλεντζέ που ζει σε πορνείο. Όταν όμως ανεβαίνει στο θρόνο της Αγγλίας ως Ερίκος ο Ε', απαρνείται τον φίλο και πνευματικό του πατέρα και τον εξορίζει από την αυλή, κάτι που έχει ως συνέπεια να σπάσει τη φιλία του με τον Φάλσταφ.

ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΟΡΣΟΝ ΓΟΥEΛΣ
ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΝΕΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΚΟΠΙΕΣ

[Έξοδος:  3/9/2015]

 

 

Η AMA FILMS
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ
ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ 20ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ
ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ 1966

 

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του Όρσον Γουέλς και η ΑΜΑ Films τιμάει τον κορυφαίο Αμερικανό δημιουργό με την επανέκδοση της θρυλικής ταινίας του Φάλσταφ, παραγωγής 1965, από την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου στον κινηματογράφο Άστυ. (γνωστή και ως Οι καμπάνες του μεσονυχτίου).

Η κλασική ταινία του Γουέλς, που κέρδισε το βραβείο της 20ης επετείου του Φεστιβάλ Καννών το 1966, αποτελεί μια συρραφή αποσπασμάτων των έργων του Σαίξπηρ «Ερρίκος ο 4ος», «Οι εύθυμες κυράδες του Γουίντσορ», «Ερρίκος ο 5ος» και «Ριχάρδος ο 2ος», αλλά και βασίζεται στο θεατρικό έργο «Πέντε βασιλιάδες» που πρωταγωνίστησε ο Γουέλς σε ηλικία μόλις 25 ετών!

Αυτή η ισπανο-γαλλικο-ελβετική συμπαραγωγή, που εντέλει ολοκληρώθηκε με τα χρήματα του Καναδού μεγαλοπαραγωγού Χάρι Σάλτζμαν, παρέμενε για χρόνια χαμένη και εμπορικά μη εκμεταλλεύσιμη μέχρι που το 2011 αποκαταστάθηκε σε νέες κόπιες, πραγματοποιώντας πρεμιέρα στη Μ. Βρετανία.

 

 

Φάλσταφ (Οι καμπάνες του μεσονυχτίου) Falstaff / Chimes at MidnightΥπόθεση:
Ο Ερρίκος ο Δ', σφετεριστής του θρόνου της Αγγλίας, προσπαθεί να καταστείλει τις εξεγέρσεις των ευγενών που στρέφονται κατά της εξουσίας του. Ο γιος του, Χαλ, προτιμά την παρέα του Φάλσταφ, ενός εύθυμου γερό-γλεντζέ που ζει σε πορνείο. Όταν όμως ανεβαίνει στο θρόνο της Αγγλίας ως Ερίκος ο Ε', απαρνείται τον φίλο και πνευματικό του πατέρα και τον εξορίζει από την αυλή, κάτι που έχει ως συνέπεια να σπάσει τη φιλία του με τον Φάλσταφ.

ΤΟ ΚΛΑΣΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΟΡΣΟΝ ΓΟΥEΛΣ
ΣΕ ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΝΕΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΚΟΠΙΕΣ

[Έξοδος:  3/9/2015]

 

 

Η AMA FILMS
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ
ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ 20ης ΕΠΕΤΕΙΟΥ
ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ 1966

 

Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του Όρσον Γουέλς και η ΑΜΑ Films τιμάει τον κορυφαίο Αμερικανό δημιουργό με την επανέκδοση της θρυλικής ταινίας του Φάλσταφ, παραγωγής 1965, από την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου στον κινηματογράφο Άστυ. (γνωστή και ως Οι καμπάνες του μεσονυχτίου).

Η κλασική ταινία του Γουέλς, που κέρδισε το βραβείο της 20ης επετείου του Φεστιβάλ Καννών το 1966, αποτελεί μια συρραφή αποσπασμάτων των έργων του Σαίξπηρ «Ερρίκος ο 4ος», «Οι εύθυμες κυράδες του Γουίντσορ», «Ερρίκος ο 5ος» και «Ριχάρδος ο 2ος», αλλά και βασίζεται στο θεατρικό έργο «Πέντε βασιλιάδες» που πρωταγωνίστησε ο Γουέλς σε ηλικία μόλις 25 ετών!

Αυτή η ισπανο-γαλλικο-ελβετική συμπαραγωγή, που εντέλει ολοκληρώθηκε με τα χρήματα του Καναδού μεγαλοπαραγωγού Χάρι Σάλτζμαν, παρέμενε για χρόνια χαμένη και εμπορικά μη εκμεταλλεύσιμη μέχρι που το 2011 αποκαταστάθηκε σε νέες κόπιες, πραγματοποιώντας πρεμιέρα στη Μ. Βρετανία.

 

Συντελεστές

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

Σκηνοθεσία: Όρσον Γουέλς

Σενάριο: Όρσον Γουέλς (βασισμένο σε έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και τα Χρονικά της Αγγλίας, της Σκοτίας και της Ιρλανδίας του Ράφαελ Χόλινσεντ)

Φωτογραφία: Έντμοντ Ρίτσαρντ

Μουσική: Άντζελο Φραντσέσκο Λαβανίνο

Παραγωγοί: Άνχελ Εσκολάνο, Εμιλιάνο Πιέδρα, Χάρι Σάλτζμαν, Αλεσάντρο Τάσκα

Πρωταγωνιστούν: Όρσον Γουέλς, Ζαν Μορό, Μάργκαρετ Ράδερφορντ, Τζον Γκίλγουντ, Μαρίνα Βλαντί, Κιθ Μπάξτερ, Φερνάντο Ρέι

Χώρες Παραγωγής: Γαλλία, Ισπανία, Ελβετία

Έτος Παραγωγής: 1965

Διάρκεια: 113΄

 

Φεστιβάλ Βραβεία Διανομή

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ | ΒΡΑΒΕΙΑ | ΔΙΑΝΟΜΗ

 

Βραβείο της 20ης επετείου του Φεστιβάλ Καννών το 1966

 

Βιογραφικό Σημείωμα

 

Σύντομο Βιογραφικό
Όρσον Γουέλς


Αμερικανός σκηνοθέτης θεάτρου και κινηματογράφου, ηθοποιός, σεναριογράφος και παραγωγός. Έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1938 με τη ραδιοφωνική μετάδοση Ο Πόλεμος Των Κόσμων.

Σήμερα είναι κυρίως γνωστός για την ταινία του Πολίτης Κέιν, θεωρούμενη ως μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Αν και πολλές από τις ταινίες του θεωρούνται πλέον κλασικής αξίας, τα περισσότερα κινηματογραφικά έργα που σκηνοθέτησε, συμπεριλαμβανομένου και του Πολίτη Κέιν, δεν γνώρισαν εμπορική επιτυχία στην εποχή τους.

Το 1999 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον κατέταξε στην 16η θέση στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.

 

Φιλμογραφία (ενδεικτική)

Σκηνοθέτης

Πολίτης Κέιν (Citizen Kane, 1941)
Οι Υπέροχοι Άμπερσον (The Magnificent Ambersons, 1942)
Κατάσκοποι της Σταμπούλ (Journey into Fear, 1943)
Ο Άγνωστος (The Stranger, 1946)
Η Κυρία από τη Σαγκάη (The Lady from Shanghai, 1947)
Μάκβεθ (Macbeth, 1948)
Οθέλλος (Othello, 1952)
Ο Κύριος Αρκαντίν (Mr. Arkadin, 1955)
Ο Άρχων του Κακού (Touch of Evil, 1958)
Η Δίκη (Le Procès, 1962)
Οι Καμπάνες του Μεσονυχτίου (Chimes at Midnight/Campanadas a medianoche, 1967)
The Immortal Story (1968)
Vérités et mesonges (1974)

Ηθοποιός

Πολίτης Κέιν (Citizen Kane, 1941)
Journey Into Fear (1943)
Ο Πύργος του Πόνου (Jane Eyre, 1944)
The Stranger (1946)
Tomorrow Is Forever (1946)
The Lady from Shanghai (1947)
MacBeth (1948)
The Third Man (1949)
The Black Rose (1950)
Othello (1952)
Mr. Arkadin (1955)
Moby Dick (1956)
Touch of Evil (1958)
The Long, Hot Summer (1958)
Compulsion (1959)
Διεθνές Ξενοδοχείο (The V.I.P.s, 1963)
Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A Man for all Seasons, 1966)
Casino Royale (1967)
Chimes at Midnight (1967)
The Immortal Story (1968)
Bitka na Neretvi (1969)
Waterloo (1970)
Malpertuis (1971)
Voyage of the Damned (1976)
The Muppet Movie (1979)
The Transformers: The Movie (1986)

Βραβεία

Ο Όρσον Γουέλς τιμήθηκε από τη δεκαετία του '70 πολλές φορές με βραβεία για το σύνολο του έργου του και τη συνεισφορά του στον κινηματογράφο. Το 1971 του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ και το 1975 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI), του απένειμε το Lifetime Achievement Award. Μεταξύ άλλων τιμήθηκε ή ήταν υποψήφιος σε:

Όσκαρ:
1942
Καλύτερη ταινία - Citizen Kane (υποψηφιότητα)
Καλύτερη σκηνοθεσία - Citizen Kane (υποψηφιότητα)
Α' ανδρικός ρόλος - Citizen Kane (υποψηφιότητα)
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο - Citizen Kane
1943
Καλύτερη ταινία - The Magnificent Ambersons (υποψηφιότητα)
1971
Τιμητικό όσκαρ
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας
1947
Χρυσός Λέοντας - The Stranger (υποψηφιότητα)
1970
Χρυσός Λέοντας για το σύνολο της καριέρας
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών
1952
Χρυσός Φοίνικας - Othello
1959
Καλύτερος ηθοποιός - Compulsion
1966
Χρυσός Φοίνικας - Chimes at Midnight (υποψηφιότητα)
Τεχνικό βραβείο - Chimes at Midnight
Ειδικό τιμητικό βραβείο - Chimes at Midnight
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου
1968
Χρυσή Άρκτος - The Immortal Story (υποψηφιότητα)
Χρυσές Σφαίρες
1982
Καλύτερος ηθοποιός σε δεύτερο ρόλο - Butterfly (υποψηφιότητα)
Χρυσά Βατόμουρα
1983
Χειρότερος ηθοποιός σε δεύτερο ρόλο - Butterfly (υποψηφιότητα)


Κριτικές

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

 

Ο ΦΑΛΣΤΑΦ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ
ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

O «Φάλσταφ - Καμπάνες του μεσονυκτίου» (1965) τελευταία κανονικής διάρκειας, ολοκληρωμένη δημιουργία του μεγάλου Όρσον Γουέλς. Είχε «μανία» με αυτόν τον ήρωα, αυτόν τον μυθικό γλεντζέ, χοντρομπαλά, γίγαντα της «εύθυμης Αγγλίας», αληθινή καρικατούρα και αληθινό άνθρωπο, τον «πιο καλό άνθρωπο», όπως δήλωνε ο Όρσον. Τον είχε πρωτοερμηνεύσει στο θέατρο, σε ηλικία 25 χρόνων!

Με τον πικραμένο θάνατο αυτού του γερο-μπουφόνου, που έπαιζε θέατρο στην πραγματική ζωή του, ο Γουέλς σαν να πρόσφερε μια πρόωρη πνευματική και ψυχική διαθήκη μόλις στα 50 του!

Δημιουργική σύνθεση

Ο Όρσον πραγματοποίησε, στο σενάριο, μια εξαιρετικά δημιουργική και φιλολογική εργασία. Έφτιαξε μια σύνθεση με τμήματα από τα δύο μέρη του «Ερρίκου 4ου», από τις «Εύθυμες κυράδες του Γουίντσορ», αλλά και από τον «Ερρίκο 5ο» και τον «Ριχάρδο 2ο». Συγκέντρωσε δηλαδή όλα όσα αναφέρονταν στον Φάλσταφ και τα ενοποίησε με αφήγηση από τα «Χρονικά» του Χόλινσεντ. Το σύνολο αποτελεί ένα σαιξπηρικό... πρωτότυπο.

Ο Φάλσταφ γίνεται ένας μύθος-παραβολή με πολλαπλές έννοιες. Κατ' αρχήν ένα υπέροχο πορτρέτο ενός «υπερμεγέθους» προσώπου, σε όγκο, εκδηλωτικότητα, όρεξη.

Γελωτοποιός, φαφλατάς, μυθομανής αλλά γενναιόδωρος, πανέξυπνος και πνευματώδης, που απολαμβάνει (και προσφέρει) άδολα τη χαρά της ζωής. Γίνεται ο χαρούμενος κηδεμόνας του πρίγκιπα-διαδόχου, που τον λατρεύει. Απέναντί του, ο βασιλιάς Ερρίκος 4ος, είναι αυστηρός, μίζερος και επικριτικός. Πεθαίνει ο βασιλιάς και ο πρίγκιπας ανέρχεται στον θρόνο ως Ερρίκος ο 5ος. Αμέσως «ενδύεται» τον συμβολισμό του κυβερνήτη, τη μεγαλοπρέπεια της εξουαίας και απαρνιέται τον παλιό του, άξεστο φίλο. Ο Φάλσταφ πεθαίνει μόνος, σύντροφος προδομένος από την αγνωμοσύνη. Πεθαίνει από την έλλειψη αγάπης.

Ιστορική μεταβολή

Η δεύτερη έννοια είναι ο χειρισμός του διπόλου «άνθρωπος και εξουσία» που εντείνεται εδώ με τον γενικότερο μετασχηματισμό. Ένας κόσμος πεθαίνει, η ανέμελη, άτακτη «Merry England» και επιβάλλεται η τυπική διακυβέρνηση, η τεχνοκρατική άσκηση της εξουσίας.

Και η τρίτη, λανθάνουσα, έννοια είναι η σκηνοθεσία του εαυτού του, του μεγαλόπρεπου ηδονιστή καλλιτέχνη ανθρώπου του θεάματος και παραμυθά που αισθάνεται ότι το σύστημα παραγωγής του κινηματογράφου τον αποκλείει και τον συντρίβει. Ήδη για να ολοκληρώσει αυτό το φιλμ με λίγα χρήματα στην Ισπανία, με χρονικά κενά στα γυρίσματα και συνεχείς απουσίες, χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλη την εκπληκτική του εφερευτικότητα, ευαισθησία και μαεστρία, στο ντεκουπάζ και στο μοντάζ, στην εικαστική έκφραση, ώστε να εκφράσει με την καλλιτεχνική υποβολή, αυτό που συχνά έλειπε από την παραγωγή.

Και δημιουργεί μια αληθινή μαγεία, όπου ο μεστός λόγος ισορροπεί με τις εξαίρετες ερμηνείες (Τζον Γκίλγουντ, Ζαν Μορό, Μάργκαρετ Ράδερφορντ, Φερνάτο Ρέι, Κιθ Μπάξτερ, Μαρίνα Βλαντί και η αφήγηση του Ραλφ Ρίτσαρντσον) και με τη δεξιοτεχνική διαδοχή των λαμπρών εικόνων.

Αξιομνημόνευτη η μάχη του Σρούσμπερι, όπου ο Γουέλς θυμάται τον Πάολο Ουτσέλο και ανταγωνίζεται τον Αϊζενστάιν και τον Κουροσάβα, ενώ οι στρατιώτες βυθίζονται στο σφαγείο και στη λάσπη.

 

Φωτογραφίες

 

 

 

 

Τρέιλερ

 

 

 

 

 


Από Πέμπτη 16 Νοεμβρίου
στους κινηματογράφους
ΑΣΤΥ & ΠΤΙ-ΠΑΛΑΙ

Κινηματογράφος ΑΣΤΥ